Het was Kimberley die als gastvrouw het beste van zichzelf gaf om ons in de rijke geschiedenis van de voormalige hoeve Butaye onder te dompelen: ze kwam ongecomplexeerd en authentiek over. En dat hebben we graag…
Op de tweede reisdag in het spoor van de veertien, kwam hun geschiedenis heel dichtbij: op de cruciale brug waanden de veertien zich gered. Net als hen, moesten we hard ons best doen op dit target te halen.
Na een intensieve dag met emotionele ervaringen en na zeer slecht weer, is een camping in de avondzon een verademing. En zeker als de campingbaas ons verrassend op sleeptouw neemt.
Een koffiestop in het eerste beste dorp, in het eerste beste café, bleek de aanzet te zijn om met ons verhaal de Franse pers (op zijn Frans) te halen…
Na een ruime pauze op de Place St. Croix in het mooie Orléans zochten we alle plaatsen op waar de veertien zich in mei 1940 hadden opgehouden. Net voorsluitingstijd vonden we het onthaal van het seminarie en kregen er een opvallende rondleiding.
Rien en ik reden die dag rond 17 uur de rand rond Limoges binnen. We hadden via Google Maps weet waar ongeveer het kasteel was. Het ging om een deelgemeente van Limoges. Het werd een zoektocht met een verrassende wending.
De installatie op de camping municipal van Aix-sur-Vienne verliep even chaotisch als warm: het werd uiteindelijk een broedplaats voor een gedurfd plan voor de volgende dag
Het mysterie van de fiets van nonkel André moest concreter worden: de omstandigheden konden we niet reconstrueren, de plaats van het gebeuren wel. Geen eenvoudige klus, zo bleek…
Rien en ik waren getuige hoe de plaatselijke jeugd een modale zaterdagavond doorbrengt. We werden helemaal opgenomen in hun vreemd concept. Even verrassend als lachwekkend kwam het op ons af. Maar we amuseerden ons kostelijk.
Na een aarzelende amicale start, toen we Jaap en Truus als onze buren op de camping leerden kennen, kreeg Jaap de originele tekst om te lezen. Hij was onder de indruk en sprak gevleugelde woorden
Ondanks Barts ervaring met het organiseren van meerdaagse Verspareizen was dit toch van een andere orde. Zouden de locaties uit de tekst van zijn vader nog steeds bestaan? Waren ze toegankelijk? En waar precies waren ze gelegen?
Raymond, André en hun kompanen worden geconfronteerd met de gevolgen van de bezetting door Nazi-Duitsland. Hoe zag die er uit door hun ogen en wat vinden Bart en Rien daar nog van terug in het landschap van 2024?
14 jonge snaken vluchten per fiets naar het verre Limoges. 84 jaar later reizen hun nazaten hen achterna per Vespa. In beide instanties een ontdekkingsreis.
Beide vespisten reizen in het spoor van de 14 velo’s. Een reis die heel wat verhalen oplevert.
Dit was de eerste Vespareis die Rien en Bart samen maakten. Is het initiatief voor herhaling vatbaar? En, vooral: hebben ze gevonden wat ze dachten te zullen vinden? Een terugblik op “de rit van opa”.
